repetitor
repetitor, one that demands back, a reclaimer
rĕpĕtītor, ōris, m. [repeto],
- one that demands back, a reclaimer: nuptae ademptae, Ov. H. 8, 19.
repetītor, ōris, m. (repeto), I) der Zurückforderer, nuptae ademptae, Ov. her. 8, 19. – II) der Wiederholer, Isid. orig. 10, 235.
non sis verbosus nec verborum repetitor
sepius obliquus fit rectus amicus; ob illud / preceptum tibi do, quod sis super hoc repetitor
sicut recitat compilator egregius Gratianus, plurium ~or auctorum, qui sicut fuit avarus in compilationis materia, sic confusus reperitur in forma
per eos qui saxum volvunt, ut Sisyphus, ambitum vult et repulsam significare, quia semper repulsi ~ores ambire non desinunt
presens erit in choro ‥ in suppellicio honesto et condecente locum servans et tenens in gradu inferiori ex parte cantoris ‥ prope ~orem ejusdem chori
rĕpĕtītŏr, (16) ōris, m. (repeto), celui qui réclame : Ov. H. 8, 19.
repetītor ōris, m
- repeto, one that demands back, a reclaimer: nuptae ademptae, O.