seducer
seducer
subs.
P. διαφθορεύς, ὁ, V. αἰσχυντήρ, ὁ.
subs.
P. διαφθορεύς, ὁ, V. αἰσχυντήρ, ὁ.
SEDUCER
qui aliquem ad nequitiam abducit: corruptor: auctor flagitii fraudis: (with reference to female chastity) qui aliquam in stuprum illicit
qui aliquem ad nequitiam abducit: corruptor: auctor flagitii fraudis: (with reference to female chastity) qui aliquam in stuprum illicit
seducer (subs.):
1. corruptor: love, the s. of men, amor, hominum c., Pl. Trin. 2, 1, 14: a s. of youth, juventutis c., Cic. Cat. 2, 4, 7 s.s of the vestal virgins, vestalium virginum corruptores, Suet. Dom. 8, fin.
2. sollĭcĭtātor (rare): cf. Paul. Dig. 47, 11, 1 (alienarum nuptiarum sollicitator): Sen. Contr. 2, 15, med.
3. expr. by rel. clause: v.TO SEDUCE . Phr.: Avilius was a cunning s. of youth, Avilius arte quadam praeditus fuit ad libidines adolescentulorum excitandas accommodata, Cic. Clu. 13, 36.
1. corruptor: love, the s. of men, amor, hominum c., Pl. Trin. 2, 1, 14: a s. of youth, juventutis c., Cic. Cat. 2, 4, 7 s.s of the vestal virgins, vestalium virginum corruptores, Suet. Dom. 8, fin.
2. sollĭcĭtātor (rare): cf. Paul. Dig. 47, 11, 1 (alienarum nuptiarum sollicitator): Sen. Contr. 2, 15, med.
3. expr. by rel. clause: v.