soliloquy
SOLILOQUY
*sermo secum ipso habitus (compare Cic. sermo intimus cum ipse secum [aliquis loquitur] of a purely mental soliloquy). ☞ Soliloquium first in Aug.. Sometimes meditatio (Quint.) or sermo intimus may be used for a menial soliloquy. To hold a soliloquy ipsum secum loqui; intra se dicere (Quint.); also secum loqui; solum secum colloqui: he held the following soliloquy haec secum collocutus est; ipse secum haec locutus est.
*sermo secum ipso habitus (compare Cic. sermo intimus cum ipse secum [aliquis loquitur] of a purely mental soliloquy). ☞ Soliloquium first in Aug.. Sometimes meditatio (Quint.) or sermo intimus may be used for a menial soliloquy. To hold a soliloquy ipsum secum loqui; intra se dicere (Quint.); also secum loqui; solum secum colloqui: he held the following soliloquy haec secum collocutus est; ipse secum haec locutus est.
soliloquy:
I. Mental: sermo intĭmus [quum ipse secum (sc. loquitur)], Cic. Tusc. 2, 22, 51: to soliloquize, intra se meditari, Plin. 10, 42, 59, § 118.
II. A talking to oneself: Phr.: in solitudine secum loqui, Cic. Off. 3, 1, 1: intra se dicere, Quint. 10, 7, 25: he held the following s., haec solus secum collocutus est, Cic.: ipse secum haec locutus est, Cic.: he held a long s., multa secum ipse locutus est, Cic.: (from Kr.). (N.B.--Not soliloquium, which is first used by Augustine.)
I. Mental: sermo intĭmus [quum ipse secum (sc. loquitur)], Cic. Tusc. 2, 22, 51: to soliloquize, intra se meditari, Plin. 10, 42, 59, § 118.
II. A talking to oneself: Phr.: in solitudine secum loqui, Cic. Off. 3, 1, 1: intra se dicere, Quint. 10, 7, 25: he held the following s., haec solus secum collocutus est, Cic.: ipse secum haec locutus est, Cic.: he held a long s., multa secum ipse locutus est, Cic.: (from Kr.). (N.B.--Not soliloquium, which is first used by Augustine.)