special
special
adj.
P. διάφορος, P. and V. ἐξαίρετος, V. ἔξοχος.
Private, personal: P. and V. οἰκεῖος, ἴδιος.
Chosen: P. and V. ἐξαίρετος, ἔκκρῐτος ; see picked.
adj.
P. διάφορος, P. and V. ἐξαίρετος, V. ἔξοχος.
Private, personal: P. and V. οἰκεῖος, ἴδιος.
Chosen: P. and V. ἐξαίρετος, ἔκκρῐτος ; see picked.
SPECIAL
singuli (e.g. singulae lites; opposed to generales causae Quint.): singularum partium (relating to separate parts not to the whole of anything; e.g. index singularum partium alicujus rei): singularis (peculiar): proprius (only for a particular case or end): intimus (intimate; of friends and friendship): ☞ specialis opposed to generalis is common in Quint. Sen. etc. Cic. uses circumlocution; thus to generale quoddam decorum he opposes aliud huic subjectum quod pertinet ad singulas partes honestatis. Ulp. uses definitus: et generales quaestiones et definitae.
singuli (e.g. singulae lites; opposed to generales causae Quint.): singularum partium (relating to separate parts not to the whole of anything; e.g. index singularum partium alicujus rei): singularis (peculiar): proprius (only for a particular case or end): intimus (intimate; of friends and friendship): ☞ specialis opposed to generalis is common in Quint. Sen. etc. Cic. uses circumlocution; thus to generale quoddam decorum he opposes aliud huic subjectum quod pertinet ad singulas partes honestatis. Ulp. uses definitus: et generales quaestiones et definitae.
special:
I. Confined to one species or class:
1. pĕcūliāris, e (relating to a particular case): a s. edict, p. edictum, Cic. Verr. 3, 14, 36: v.PECULIAR .
2. spĕciālis, e (not in Cic., but good as t.t.): Quint. 5, 10, 43 (opp. generalis): Sen.
3. proprius (belonging peculiarly to: with gen.): cf. Suet. Aug. 5, quasi proprio suo et peculiari deo (his own s. divinity).
4. praecĭpuus (a legal phr.): Dig.: v. Smith's Lat. Dict. s. v. Phr.: a s. law directed against a person, privilegium, Cic. Leg. 3, 19, 44: to confer a province by s. decree, provinciam extra ordinem decernere, id. Prov. Cons. 8. See alsoPARTICULAR .
II. Standing out from the rest:
1. praecĭpuus: to hold in s. honour, p. honore habere, Caes. B. G. 5, 52: Cic.
2. pĕcūliāris: for s. desert, p. merito, Suet. Vit. 4. See alsoSINGULAR , SIGNAL , REMARKABLE .
III. In phr. special jury: perh. judices extraordinarii.
/* speciality } specialty } */
quod proprium (peculiare) est: v.PECULIARITY .
I. Confined to one species or class:
1. pĕcūliāris, e (relating to a particular case): a s. edict, p. edictum, Cic. Verr. 3, 14, 36: v.
2. spĕciālis, e (not in Cic., but good as t.t.): Quint. 5, 10, 43 (opp. generalis): Sen.
3. proprius (belonging peculiarly to: with gen.): cf. Suet. Aug. 5, quasi proprio suo et peculiari deo (his own s. divinity).
4. praecĭpuus (a legal phr.): Dig.: v. Smith's Lat. Dict. s. v. Phr.: a s. law directed against a person, privilegium, Cic. Leg. 3, 19, 44: to confer a province by s. decree, provinciam extra ordinem decernere, id. Prov. Cons. 8. See also
II. Standing out from the rest:
1. praecĭpuus: to hold in s. honour, p. honore habere, Caes. B. G. 5, 52: Cic.
2. pĕcūliāris: for s. desert, p. merito, Suet. Vit. 4. See also
III. In phr. special jury: perh. judices extraordinarii.
/* speciality } specialty } */
quod proprium (peculiare) est: v.