testator
testator
subs.
Use P. ὁ διατιθέμενος.
subs.
Use P. ὁ διατιθέμενος.
TESTATOR
testator (Suet. Ner. 17 and Jurisconsulti); or by circumlocution is qui testamentum facit (Cic. Verr. 2 18 46).
testator (Suet. Ner. 17 and Jurisconsulti); or by circumlocution is qui testamentum facit (Cic. Verr. 2 18 46).
testator: testātor, Just. Inst. 2, 10, 3: Suet.: Dig.: or, is qui testamentum facit, Cic. Verr. 2, 18, 46 (R. and A.).