torturer
torturer
subs.
P. βασανιστής, ὁ.
subs.
P. βασανιστής, ὁ.
torturer:
1. tortor (a person who inflicts torture, in senses I., II.: v. subs.): Cic. Clu. 63, 177: Hor.: Curt. Fig.: of conscience: Juv. 13, 195.
2. carnĭfex, ĭcis (executioner): Pl.: Cic.
1. tortor (a person who inflicts torture, in senses I., II.: v. subs.): Cic. Clu. 63, 177: Hor.: Curt. Fig.: of conscience: Juv. 13, 195.
2. carnĭfex, ĭcis (executioner): Pl.: Cic.