trot
trot
v. intrans.
P. διατροχάζειν (Xen.), or use run.
v. intrans.
P. διατροχάζειν (Xen.), or use run.
trot
subs.
P. and V. δρόμος, ὁ.
subs.
P. and V. δρόμος, ὁ.
TROT
s. *gradus citatus.
s. *gradus citatus.
v. *gradu citato ire: currere. To trop after citato equo subsequi aliquem or aliquid: equo vectum sequi aliquem or aliquid.
trot (v.): exact word not known: the phr. tolūtim ire appears rather to denote a kind of gentle canter (non vulgaris in cursu gradus sed mollis alterno crurum explicatu glomeratio, unde eques tolutim capere incursum traditur arte, Plin. 8, 42, 67): certainly not an ordinary trot. Phr.: to t. gently along, lento cursu ire s. vehi: cf. foll. art.
trot (subs.): perh. ambŭlātūra: cf. Veg. Vet. 4, 6: where a particular kind of pace is described thus: ambulaturae quadam gratia (by their delightful pace) discernuntur a ceteris (equis): gradus est minutus et creber ... (evidently, a short, quick, easy trot). Oft. incessus, gradus, or cursus will be sufficiently precise: at a gentle t., lento cursu, incessu, gradu, etc.