unbecoming
unbecoming
adj.
P. and V. ἀσχήμων, P. ἀπρεπής, V. ἀεικής, αἰκής, δυσπρεπής.
Disorderly: V. ἄ̆κοσμος.
adj.
P. and V. ἀσχήμων, P. ἀπρεπής, V. ἀεικής, αἰκής, δυσπρεπής.
Disorderly: V. ἄ̆κοσμος.
UNBECOMING
indecorus (not becoming violating propriety; opposed to decorus; e.g. risus: ☞ indecens does not belong to standard prose; dedecorus and dedecorosus stand for “dishonoring disgracing”): turpis (ugly whether physically; opposed to pulcher; or morally opposed to honestus; e.g. dress manners word): illiberalis (not worthy of a free-born man i.e. gentleman; opposed to liberalis; e.g. jocus): parum verecundus (violating delicate and modest feeling; e.g. words verba): indignus (unworthy of the person; e.g. in an unbecoming manner indignum in modum): inhonestus (dishonorable immoral; opposed to honestus): alienus (alien; not suited to the nature of anything; with dative ablative [sometimes genitive] or ab). Unbecoming behavior indignitas; mores turpes; turpitudo: unbecoming treatment indignitas; or (if lasting or repeated) indignitates. To be unbecoming indecorum (turpem etc.) esse; dedecere or non decere; for anybody aliquem: ☞ indecere is post-classical. It is unbecoming to etc. indecorum est or dedecet or non decet with infinitive: deforme est (it has an ugly look) with infinitive: anything is considered very unbecoming aliquid ab honestate remotum ponitur; aliquid turpe putatur.
indecorus (not becoming violating propriety; opposed to decorus; e.g. risus: ☞ indecens does not belong to standard prose; dedecorus and dedecorosus stand for “dishonoring disgracing”): turpis (ugly whether physically; opposed to pulcher; or morally opposed to honestus; e.g. dress manners word): illiberalis (not worthy of a free-born man i.e. gentleman; opposed to liberalis; e.g. jocus): parum verecundus (violating delicate and modest feeling; e.g. words verba): indignus (unworthy of the person; e.g. in an unbecoming manner indignum in modum): inhonestus (dishonorable immoral; opposed to honestus): alienus (alien; not suited to the nature of anything; with dative ablative [sometimes genitive] or ab). Unbecoming behavior indignitas; mores turpes; turpitudo: unbecoming treatment indignitas; or (if lasting or repeated) indignitates. To be unbecoming indecorum (turpem etc.) esse; dedecere or non decere; for anybody aliquem: ☞ indecere is post-classical. It is unbecoming to etc. indecorum est or dedecet or non decet with infinitive: deforme est (it has an ugly look) with infinitive: anything is considered very unbecoming aliquid ab honestate remotum ponitur; aliquid turpe putatur.
unbecoming:
1. indĕcōrus: (i.) externally: not u. dust, non indecorus pulvis, Hor. Od. 2, 1, 22. (ii.) morally: what is disgraceful is u., quod turpe, indecorum est, Cic. Off. 1, 27, 94.
2. indĕcor or indĕcŏris: (i.) socially: u. as to race, genus indecores, Virg. Aen. 12, 25. (ii.) morally: whose life is u., cujus sit vita indecoris, Acc. ap. Non. Marc. p. 488.
3. indĕcens: an u. nose, i. nasus, Mart. 2, 11, 4.
4. inhŏnestus (meton. of moral qualities, applied to physical): an u. wound, inhonestum vulnus, Virg. Aen. 6, 497.
5. turpis, e: more u. (i. e. less becoming), turpior, Hor. Od. 2, 2, 4.
6. dēformis: u. movement, motus deformis, Cic. Fin. 5, 12, 35. Join: deformis atque turpis, id. Off. 1, 35, 126.
7. indignus (unsuitable to purpose, or to condition of life): it seems not u. ... to relate, non indignum videtur ... memorare, Sall. Jug. 79: in an u. manner, indignum in modum, Liv. 29, 9.
8. illībĕrālis (mean, low): opp. to ingenuus: facilis est distinctio ingenui et illiberalis joci, Cic. Off. 1, 29, 104.
9. parum vĕrēcundus: u. words, verba parum verecunda, Quint. 10, 1, 9.
10. aliēnus, with object expr.: nor do they think it u. their high condition, neque hoc alienum ducunt majestate sua, Cic. Div. 1, 38, 83: u. one's dignity, alienum dignitatis, id. Fin. 1, 4, 11: Phr.: it is not u. an orator to pretend, oratorem simulare non dedecet, id. Tusc. 4, 25, 54: if any thing be u. in others, si quid dedeceat in aliis, id. Off. 1, 41, 146: v.TO BECOME , TO SUIT , UNWORTHY , UNSUITABLE , UNCOUTH .
1. indĕcōrus: (i.) externally: not u. dust, non indecorus pulvis, Hor. Od. 2, 1, 22. (ii.) morally: what is disgraceful is u., quod turpe, indecorum est, Cic. Off. 1, 27, 94.
2. indĕcor or indĕcŏris: (i.) socially: u. as to race, genus indecores, Virg. Aen. 12, 25. (ii.) morally: whose life is u., cujus sit vita indecoris, Acc. ap. Non. Marc. p. 488.
3. indĕcens: an u. nose, i. nasus, Mart. 2, 11, 4.
4. inhŏnestus (meton. of moral qualities, applied to physical): an u. wound, inhonestum vulnus, Virg. Aen. 6, 497.
5. turpis, e: more u. (
6. dēformis: u. movement, motus deformis, Cic. Fin. 5, 12, 35. Join: deformis atque turpis, id. Off. 1, 35, 126.
7. indignus (unsuitable to purpose, or to condition of life): it seems not u. ... to relate, non indignum videtur ... memorare, Sall. Jug. 79: in an u. manner, indignum in modum, Liv. 29, 9.
8. illībĕrālis (mean, low): opp. to ingenuus: facilis est distinctio ingenui et illiberalis joci, Cic. Off. 1, 29, 104.
9. parum vĕrēcundus: u. words, verba parum verecunda, Quint. 10, 1, 9.
10. aliēnus, with object expr.: nor do they think it u. their high condition, neque hoc alienum ducunt majestate sua, Cic. Div. 1, 38, 83: u. one's dignity, alienum dignitatis, id. Fin. 1, 4, 11: Phr.: it is not u. an orator to pretend, oratorem simulare non dedecet, id. Tusc. 4, 25, 54: if any thing be u. in others, si quid dedeceat in aliis, id. Off. 1, 41, 146: v.