unpopularity
unpopularity
subs.
P. and V. φθόνος, ὁ, P. ἀπέχθεια, ἡ, τὸ ἐπίφθονον.
Incur unpopularity, v.: P. and V. ἀ̆πεχθά̆νεσθαι.
subs.
P. and V. φθόνος, ὁ, P. ἀπέχθεια, ἡ, τὸ ἐπίφθονον.
Incur unpopularity, v.: P. and V. ἀ̆πεχθά̆νεσθαι.
UNPOPULARITY
offensio popularis (opposed to gratia popularis Cic.): aliena et offensa populi voluntas (unpopularity into which anybody has fallen Cic. Tusc. 5 37 106): invidia (unpopularity arising from envy): odium (hatred). To bring into unpopularity in invidiam inducere; in (summam) invidiam adducere; odium in aliquem concitare; invidiam alicui conflare (Liv.): to court unpopularity quasi de industria in odium offensionemque alicujus (e.g. populi Romani) incurrere: to draw unpopularity upon one’s self odium suscipere; suscipere invidiam atque odium apud aliquem. With his great and deserved unpopularity in tanto mortalium odio justo praesertim ac debito.
offensio popularis (opposed to gratia popularis Cic.): aliena et offensa populi voluntas (unpopularity into which anybody has fallen Cic. Tusc. 5 37 106): invidia (unpopularity arising from envy): odium (hatred). To bring into unpopularity in invidiam inducere; in (summam) invidiam adducere; odium in aliquem concitare; invidiam alicui conflare (Liv.): to court unpopularity quasi de industria in odium offensionemque alicujus (e.g. populi Romani) incurrere: to draw unpopularity upon one’s self odium suscipere; suscipere invidiam atque odium apud aliquem. With his great and deserved unpopularity in tanto mortalium odio justo praesertim ac debito.
unpopularity:
1. invĭdia: to bring upon oneself u., i. suscipere, Cic. (cf. preced. art., I. 5): to keep one's u., i. retinere, id. Att. 2, 19, 3: to diminish a person's u., alicujus i. lenire, Sall. Cat. 22, fin.
2. offensio, ŏdium (hominum): v. preced. art. (I. 5).
3. aliena et offensa populi voluntas: Cic. Tusc. 5, 37, 106.
1. invĭdia: to bring upon oneself u., i. suscipere, Cic. (cf. preced. art., I. 5): to keep one's u., i. retinere, id. Att. 2, 19, 3: to diminish a person's u., alicujus i. lenire, Sall. Cat. 22, fin.
2. offensio, ŏdium (hominum): v. preced. art. (I. 5).
3. aliena et offensa populi voluntas: Cic. Tusc. 5, 37, 106.