venial
venial
adj.
P. συγγνώμων, Ar. and V. συγγνωστός.
adj.
P. συγγνώμων, Ar. and V. συγγνωστός.
VENIAL
venia dignus (Quint.): cui venia dari potest: quod excusationem habet: quod habet aliquid excusationis (Cic.). Hor. translates “venial faults” by mediocria et quis [quibus] ignoscas vitia; Ter. has culpa ea quae sit ignoscenda (a venial fault; Phorm. 5 3 26).
venia dignus (Quint.): cui venia dari potest: quod excusationem habet: quod habet aliquid excusationis (Cic.). Hor. translates “venial faults” by mediocria et quis [quibus] ignoscas vitia; Ter. has culpa ea quae sit ignoscenda (a venial fault; Phorm. 5 3 26).
venial: Phr.: expr. by adj. venia dignus, cui venia dari possit: what they do is v., habent excusationem, Cic.: this is v., fieri id videtur excusate, Quint.: my fault is v., peccavi citra scelus, Ov. Tr. 5, 8, 23: a v. fault, culpa ea quae sit ignoscenda, Ter. Phorm. 5, 3, 26: I am subject to slight and v. defects, mediocribus et quis ignoscas vitiis teneor, Hor. S. 1, 4, 131. [Note : vĕniābĭlis, is only used by later writers, such as Sid.]