Logeion | riparius

rīpārĭus, a, um, adj. [ripa],

that frequents the banks of rivers: hirundines, bank-martins, sand-martins, Plin. 30, 4, 12, § 33.

rīpārius, a, um (ripa), am Ufer befindlich, Ufer-, hirundo, Plin. 30, 33: avis, Suet. fr. 164. p. 258, 1 R.

riparius [CL as adj.], ripararius, ripararis 1 (as adj.) of or situated on a river bank or on land adjacent to a river, (canis ~ius) dog used in hunting waterfowl. 1337 falconario nostro Willelmo Doget ‥ cum quodam falcone nostro ac uno cane riperario Cl 158 m. 26; una cum duobus canibus ripararibus Ib.. 2 (as sb. f.) bank of a river, land beside a river (in quot. w. ref. to hunting waterfowl with birds of prey, also pl.). b (transf.) fowling. 1234 mandatum est vicecomiti ‥ quod fieri faciat et reparari omnes pontes in ballia sua ‥ ita quod domino regi ‥ liber pateat transitus cum avibus suis per omnes ~ias ballie Cl 9; 1234 liber sibi pateat transitus ad riveandum super riperarias predictas Cl 33; 1249 quia riperiavit in riperia regis de Kenet sine licencia regis LTR Mem r. 6d.; 1259 quod tempore ripariacionis anni presentis ripariare possit intra ~iam nostram de K. in balliva tua et aves capere in eadem ~ia et asportare quo voluerit Cl 9; s1272 cum [rex] juxta quandam ~iam falconum aucupio se exerceret Trevet Ann. 282. b 1300 pro x taburis pro ~ia emptis AcWardr 89. 3 landing place on river, wharf, hithe (in place-name, in quot. w. ref. to Queenhithe, London). 1217 mandamus ‥ quod ‥ plenam satisfactionem habere faciatis ‥ regine ‥ de ripar’ Regine que est de dote sua Cl I 323a; 1217 saisinam habere faciatis domine regine ‥ de ~ia Regine, que est de dote sua Pat 94. 4 water flowing between banks, stream, river; b (passing into surname). 1215 ne aliqua villa amercietur pro pontibus faciendis ad ~ias SelCh 286; 1221 a loco ubi ~ia de Kenete cadit in Tamisiam Pat 288; 1241 ad rypariam de Kenet’ Cl 375; 1260 quia rex intellexit quod kydelli et ‥ retia tenentur in aqua de Usa et aliis ~iis in balliva vicecomitis Cl 42; 1279 abbas habuit ibidem piscariam ‥ in ~ia de Nene Hund. II 656a; quod aqua ejusdem riperie ‥ rectum cursum habere [possit] MonA II 572a; 1301 sicut ‥ J. ivit juxta ripariam pede lidente cecidit in ~iam per quod se ipsum submersit SelCCoron 61; 1347 piscaria in ripera valet per annum xij d. IPM 85/3 m. 4; a1393 quod aqua predicta de Trent est una magnarum ~iarum Anglie (Rec. Nottingham) EHR II 368. b a1222 testibus ‥ [de] ~iis ‥ Cart. Osney III 51; 1218 coram ‥ Waltero de ~iis ‥ Ib. IV 146; 1260 Baldewinus de ~iis, comes Devonie Cl 218.

rīpārius, a, um, qui se tient sur les rives [en parl. dʼoiseaux] Plin. 30, 33.

riparius , a, um. adj.
河邊者。

Suggest a Translation
See an image

, . Statuta Venetorum ann. 1242. lib. 5. cap. 4 : Faciat publice in banno stridari per Gastaldionem, vel Ripparium, aut ministerialem curiæ, etc. Adde lib. 3. cap. 34. Vide Guiffa, Ripaticum. , Cowello dicuntur, qui a littore maris pisces deferunt in omnem Angliæ partem, Anglis Ripiers. A Ripa nomen deducit, quod piscium commercia penes eos sint, qui ad fluviorum ripas et maris littora potissimum sunt. Spelmannus vero ab Angl. Reip, fiscella, qua in devehendis piscibus utuntur. Ripariorum istorum meminit Camdenus in Sussex, pag. 237. 3. edit. Alias in Glossis Lat. Græc. Riparius exponitur ὀχθοφύλαξ, Custos riparum, Rivarius in MS. Sangermanensi. , in Charta Ludovici Pii apud Ughellum tom. 4. pag. 789. dicuntur, qui Ripaticum exigunt. Locum vide in hac voce. Inquisit. ann. 852. apud Murator. tom. 2. Antiq. Ital. med. ævi col. 952 : Ad hæc respondebat præfatus episcopus, quod quotienscumque quislibet negotiator cum suis navibus in ipsum portum aplicat, omnia hæc, scilicet ripaticum, palificturam et pastum ad Riparios dare debeat ad partem ecclesiæ. Pluries ibi. Vide in Ripaticum 2.

rīpārĭus, a, um: (detto di uccelli), che sta (che vive) sulle rive.

Menu

Word wheel

riparius

Saved

Recent