rocta
Et aliqua alia genera dulcia musicorum, ut sunt violæ, cytharæ, et Roctæ.
Dulcis sonitus fiat de Musicorum generibus, sicut campanula,Nescio, an id organum intelligat Eckehardus Junior de Casibus S. Galli cap. 3. extremo :vidula, Rota, et similibus.
Quæ autem Tutilo dictaverat, singularis et agnoscibilis melodiæ sunt : quia per psalterium, seu per Rotam, qua potentior ipse erat, pneumata inventa dulciora sunt, etc.Vide tamen Eckehardum Decanum de Vita Notkeri cap. 17. Le Roman
de GarinMS. :
MS. :Devant eux font le jugleor chanter, Rotes et harpes et violes soner.
Mout avoit par la terre plors et dementoisons, Ne violes, ne Routes, rotuenges, ne sons.
Rote, harpe, vielle, et gigue et ciphonie.
Delectat me quoque Cytharistam habere, qui possit cytharizare in cithara, quam nos appellamus Rottæ, quia citharam habet.
Sciendum est, inquit, quod antiquum Psalterium instrumentum decachordum utique erat, in hac videlicet deltæ literæ figura multipliciter mystica. Sed postquam illud symphoniaci quidam et ludicratores, ut quidam ait, ad suum opus traxerant, formam utique ejus et figuram commoditati suæ habilem fecerant, et plures chordas annectentes et nomine barbarico Rottam appellantes, mysticam illam Trinitatis formam transmutando.
Tubalcain invenit cytharam et organa, Pithogoras testudinem, i. harpam, David psalterium triangulum, i. Rottam, Boecius monochordum.Vide Chrotta.
Roterie, Cantilena, et
Roteor, qui
rotacanit, in Mirac. MSS. B. M. V. lib. 2 :
Qui Roteries ot noter Plus volentiers un Roteor, etc.
Rotuenge, idem quod
Roterie, in Poem. Alex. part. 2. MS. :
Viellent menestrel Rotuenges et sons.
Rotruhenge, tom. 1. Fabul. pag. 183 :
Ubi leg.De dire lais et noviaux sons, De Rotruhenges et chançons.
Rottuhenges.