saecularius

saeculārius, a, um (saeculum), heidnisch, auctores, Alcim. Avit. epist. 1. – subst., saeculāriī, ōrum, m., die Heiden, Eustath. hexaëm. 3, 3.

sæcŭlārius, a, um, c. sæcularis : Avit. Ep. 1 ; Eccl.