salgama
salgăma, ōrum, n. [ἅλμη],
- pickles preserved in brine, Col. 10, 117; 12, 4, 4; 12, 9, 2.
salgama, ōrum, n. (ἅλς) = τὰ ἁλμαια, zum Aufbewahren im Winter in Salzlake eingelegte Früchte, Wurzeln, Kräuter, Eingemachtes in Salz, Colum. 12, 4, 4 u.a. – Dav. salgamārius, iī, m. = ἁλμευτής, der Früchte usw. in Salzlake einlegt und verkauft, der Händler mit in Salz Eingemachtem, Colum. 12, 56, 1. Salv. adv. avar. 4, 7, 38 Halm. – dah. Titel einer Schrift des C. Matius, Colum. 12, 46, 1.
salgăma, ōrum, n. , conserves [de fruits, de légumes] : Col. Rust. 10, 117 ; 12, 4, 4.
Nemo militans a suo hospite Salgami aliquid postulet, id est, ne lignum, aut oleum, culcitæve poscantur.
salgamacondiebant et vendebant, apud eumdem Columellam lib. 1. cap. 44. 54. Gloss. Gr. Lat. :
Si mutuum a te, quippiam propola aut Salgamentarius postularet, redditurum eum non diffideres quæ dedisses.Concilium Calchedon. act. 11 :
Τὸ ἔθος ὧδε ἔχει, εἰ ἐγένετο ἀπὸ Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος, οὐκ εἶχε ταῦτα γίνεσθαι. Ἐκεῖ σαλγαμαρίους χειροτονοῦσι, καὶ διἀ τοῦτο ἀνατροπὴ γίνεται.
Salgamaasservantur, apud Gregor. M. lib. 5. Epist. 44 :
Salgamum positum ante domum suprascripti monasterii. Paracellariumdicitur alibi. Vide in hac voce.
Salgăma
(τὰ ἁρμαῖα). Pickles. Roots, herbs, or fruits preserved in brine (Columell. x. 117; xii. 4).