sarculatio
sarcŭlātĭo, ōnis, f. [sarculo],
- a hoeing, Plin. 18, 21, 50, § 184; Pall. Febr. 24, 6.
sarculātio, ōnis, f. (sarculo), das Behacken des Bodens, Plin. u. Pallad.
debent ‥ unam precariam ad ~ulationem in ebdomado Pentecost’ sine cibo
satio sive plantatio, ~illatio quoque sive putatio, et cetera que ad cultum ejus sunt
in succolacione vinearum iiij s. vj d.
salvis ‥ consuetudinibus ‥ sicut ~lacione et feni collectione
tempore autem ~lationis sarclabit per totum diem
sequitur de circulatione bladi
in cerculacione bladi x s.
~ulacio bladi item computat in c acris serculandis ad tascam iij s. ij d.
denarios, quos ‥ escaetor ‥ expendit in serculacione et messione bladi, falcacione et collecione feni ‥ et in aliis expensis autumpnalibus
in †sextulacione [MS: serculacione ], trituracione, et ventulacione granorum
sarcŭlātĭō, ōnis, f. (sarculo), sarclage : Plin. 18, 184 ; Pall. 3, 24, 6.