sarte
sartē, adv., v. sarcio, P. a. init.
sartē, Adv. (sartus v. sarcio) = integre, Paul. ex Fest. 323, 3. – dass. sarctē, Libr. augur. b. Charis. 220, 29.
sartē (sartus), en bon état, comme il faut : P. Fest. 323, 3.