seliquastrum
sēlĭquastrum, i, n.,
- a kind of seat or stool: ab sedendo appellatae sedes, sedile, solium, sellae, seliquastrum, Varr. L. L. 5, § 128 Müll.; cf.: seliquastra sedilia antiqui generis appellantur D littera in L conversa, ut etiam in sellā factum est et subsellio et solio, quae non minus a sedendo dicta sunt, Fest. p. 340 ib.; Hyg. Astr. 2, 10; 3, 9.
seliquastrum, ī, n. (sedeo), der hohe Sitz, der Sessel, Stuhl, Varro LL. 5, 128. Hyg. astr. 2, 10.
siliquastrum, vel cathedra quadrata,fiþerscyte setel
selĭquastrum, ī, n. , siège élevé : Varro L. 5, 128 ; Fest. 340.
Quid arquata si sellula, acus, strigil, pellubrum, Seliquastrum ?Utitur etiam Hyginus Astron. lib. 2. de Cassiopeia.