semihomo
semihomo, a half-man, half-beast
Frieze-Dennison Vergil
sēmihomō, inis, m.: a half man, 8.194. (in hexam. poetry the oblique cases are pronounced semyomin-)
sēmĭ-hŏmo, ĭnis, m., a half-man, i.e. half man and half beast.
- I Lit.: Centauri, Ov. M. 12, 536 (for which, semiferi, id. ib. 12, 406 al.; v. semifer, I.): mandragoras (because formed below like a man), Col. poët. 10, 19.—
- II Trop., half-human, i.e. half-wild, half-savage, = semifer, II.: Cacus, Verg. A. 8, 194 (for which, semifer, id. ib. 8, 267): Nasamones, Sil. 11, 180.
sēmi-homo, hominis, m., der Halbmensch, I) = halb Mensch und halb Tier, Colum. poët. 10, 19: Centauri, Ov. met. 12, 536: canis, v. Anubis, Sedul. de veter. test. 231 Looshorn. – II) übtr. = halbwild, Cacus, Verg. Aen. 8, 194: Nasamones, Sil. 11, 180: talis etiam homo sive semihomo, Augustin. de civ. dei 19, 12, 2. p. 374, 24 D.2 (gleich darauf semiferus gen.); vgl. ibid. p. 373, 25 u. 374, 17 D.2
homo componitur nemo, -nis, i. nullus homo, et hic semo, -nis i. ~o, quod ad instantiam hujus genitivi seminis facit genitivum suum semonis
semunculus, ~o. semones, ~ines
centauri enim, qui dicuntur esse ~ines et semiequi
sēmĭhŏmō, (16) ĭnis, m. , ¶ 1 qui est à moitié homme [et à moitié bête], qui a une tête dʼhomme : Virg. En. 8, 194 ; Col. Rust. 10, 19 ; semihominem canem Sedul. Carm. pasch. 1, 247, Anubis ¶ 2 à demi sauvage : Sil. 11, 180.
sēmi-homo (sēmho-) inis, m
- a half-man, half-beast: Centauri, O.—Fig., half-human, halfwild, half-savage: Cacus, V.