sevir
sēvir or sexvir (in inscrr., where this word most freq. occurs, commonly written with numerals, VI. vir, or ĪĪĪĪĪĪ. VIR), vĭri, m. [sex-vir], a member of a board or college consisting of six men, a sexvir.
- I One of the presidents of the six divisions of Roman knights, Inscr. Orell. 732; 1172; 2242; 2258 al.—
- II Augustalis, a member of the college of priests dedicated to Augustus, Petr. 30, 2; Inscr. Orell. t. ii. p. 197 sq.; v. Augustalis. —
- III A member of a municipal directory of six men, Inscr. Grut. 418; 365, 3.
sēvir u. sexvir, virī, m. (sex u. vir), Plur. sēvirī (abgek. VI vir, -viri od. iiiiiivir, -viri), die Sechsmänner, ein Kollegium von sechs Männern, I) seviri Augustales, die sechs obersten Priester zu Ehren des Augustus, sehr oft in Inschrn., zB. Corp. inscr. Lat. 5, 3354 u. 4203; 12, 526; 14, 12. 367. 2795: Trimalchoni seviro Augustali, Petron. 30, 2. – II) seviri equitum Romanorum, die Vorsteher der sechs Abteilungen (turmae) der röm. Ritter, sevir equ. Rom., Corp. inscr. Lat. 11, 1331b: sevirum turmis equitum Romanorum creavit, Capit. Anton. phil. 6. § 3. – ➳ vulg. Nomin. sebur, Corp. inscr. Lat. 14, 319.
sēvĭr (14) ou sexvĭr, ĭrī, m. , sévir, membre dʼun collège de six personnes : Augustalis CIL 3, 1792, sévir Augustal, cf. Petr. 30, 2.
Duumvir, Decemvir, etc. Capitol. in Antonino Phil. cap. 6 :
Consulem secum Pius Marcum designavit, et Cæsaris appellatione donavit : et Sevirum turmis equitum Romanorum jam Consulem designatum creavit.Splendidam fuisse militiæ dignitatem ex his facile colligitur, tametsi videntur singulæ turmæ
Sevirossuos habuisse : legitur enim in vett. Inscriptionibus apud Gruter. :
Sevirum primæ, Sevirum quintæ turmæ.Erant præterea alii
Seviri, ut ex antiquis lapidibus discimus :
Sevir juridicundo, Sevir urbanus, Seviri Augustales.Vide Thesaur. Fabri in hac voce, et infra Sexviri.
Sevir, in vet. Inscript. apud Gruter. pag. 1 :
P. Numerius Martialis Astigitanus Seviralis.
Sevirosspectans.
Sevirales ludi, Capitol. in Marco cap. 6. quos scilicet
Seviriedebant.
Sevirorum, in vet. Inscript. apud Gruter. pag. 400 :
Hic pro Seviratu in Remp. dedit, etc.Petron. cap. 71 :
Huic Serviratus absenti decretus est.
SEVIR
SEVIR[AUGUSTALESVol. 1. p. 259; EQUITESVol. 1. p. 757.]