siligineus
sĭlīgĭnĕus (late form sĭlīgnus, Dynam. 1, 7), adj. [siligo],
- of wheat, wheaten: farina, Cato R. R. 121; Plin. 18, 9, 20, § 88: panis, Varr. ap. Non. 88, 14; Sen. Ep. 123, 2; Vop. Aurel. 35: cunni, i. e. wheaten loaves of obscene form, Mart. 9, 3, 3; cf. Priapus, id. 14, 69 in lemm.
silīgineus, a, um (siligo), aus Weizen-, aus Weizenmehl bereitet, Weizen-, Weizenmehl-, farina, Cato u. Plin.: panis, Varro fr. u. Sen.: cunni, Brote in deren Form, Mart.: Priapus, Mart.
sigillum, i. quedam annona, unde sigillinus, -a, -um
~eus, de siligine, i. de illa annona factus
infantula ‥ ex deglutita spica ~ea ‥ usque ad mortem languescens
victus quotidianus panis ~eus et herbe cum aqua et sale
panem ‥ ~eum pro magno amplectuntur
panis ~ius, A.tharfbred
sĭlīgĭnĕus, (13) a, um (siligo), du plus pur froment : siliginea farina Cato Agr. 121, fleur de farine || de fleur de farine : Sen. Ep. 123, 2 ; esurienti panem cibarium siligineum videri Varr. d. Non. 88, 14, que la faim fait paraître pain blanc le pain bis.
Panis siligineus, e secali confectus : Plinio, ex siligine. Vita B. Meinwerci tom. 1. Jun. pag. 546 :
Quatuor panes, duos triticeos, duos Siligineos, vel avenæ.Vita S. Rayneri tom. 2. April. pag. 61 :
Sexta feria et vigiliis atque quatuor temporibus simplici pane Siligineo et aqua contentus.