simoniacus

simoniacus [LL simonia+-cus] 1 of or pertaining to simony, simoniacal. b characterised by or involving simony. c obtained by simony. scio tamen quod oportet ad sanacionem symoniacam Wycl. Sim. 27.  b sacri canones ~am haeresim damnant et eos sacerdotio privari praecipiunt, qui de largiendis ordinibus pretium quaerunt Bede Mark 246C; 795 obtestor ‥ ut nullatenus aliquem sinatis per ~am heresim episcopatum adquirere ‥ qui vendit episcopatum, aurum accipiet sed et regnum Dei perdet Alcuin Ep. 48; prelationes ‥ ecclesiasticas et dignitates ‥ nullas symoniacas seu gieziticas pravitates abhorrentes ‥ obtinere nituntur Gir. JS sup. 147; ecclesiam de L. sibi ‥ non absque scandalo gravi per ~am empcionem, non tamen occultam set manifestam, adquisivit Id. SD 92; more symeonico / accepto oraculo / eger viso puero / obiit in Domino Offic. Kentig. xcvii; s1297 ipsum non pastorem sed mercenarium protestantes, symoniaca [l. symoniaco] et aliis criminibus ‥ irretitum Ann. Worc. 533.  c simonicum baculum et anulum deponens W. Malm. GP II 74; rex ‥ ~i penitens introitus obtulit ei ‥ episcopatum ampliare fundis Map NC V 6 f. 67; alii autem, de symoniaco ingressu expresse notati ‥ G. S. Alb. II 197. 2 who practises simony; b (as sb. m.). de quodam episcopo symoniaco Leg. Ant. Lond. 194; 13‥ omnes symoniacos principales vel procuratores Conc. Scot. II 72; contra multos ~os episcopos processisset Capgr. Hen. 30.  b 1072 reseratum est ‥ regem ‥ accepto precio cuidam ~o episcopium vendidisse Lanfr. Ep. 3 (4); ~us es, quoties illud emptione obtines Pull. Sent. 926C; 1150 si ‥ pro sancto crismate aliquid accepisse inventus fuerit, ut symoniacus judicetur (Lit. Papae) Lib. Eli. III 102; orte sunt hereses Nicolaitarum et Simonachorum R. Niger Chr. II 110; ~i simoniace dignitates ecclesiasticas adipiscentes Ockham Pol. I 171; ~us ‥ qui facit simoniam CathA.