About
Menu

sojornare

sojornare [ME sojouren, AN sujurner, OF sejorner, sojorner < CL sub+diurnare] 1 to stay temporarily in a place, abide for a time, sojourn. 1320 ad carettam domini regis ibidem sojorn' (Adderley, Salop) MinAc 965/4; ibit cum averiis occidendis ubicumque abbas sujurnare voluerit Cart. Whitby 366; 1411 conjunctim et divisim veniendo, ibidem sojornando et exinde versus partes suas proprias ‥ redeundo Foed. VIII 667b; 1456 in expensis habitis ‥ in cameris surgernencium Cant. Coll. Ox. 177; 1466 rex ‥ suscepit in salvum ‥ conductum ‥ Scotos ‥ cum equis ‥ veniendo ibidem nocte dieque morando, ~ando ‥ et abinde ad quascumque partes Francie ‥ transeundo RScot 421a. 2 (trans.) to accommodate, allow to stay. a1217 (1290) subjurnare homines vel equos MonA VI 1146b (= ChartR 76 m. 22).

Saved

Recent