solearius
sŏlĕārĭus, ii, m. [solea],
- a sandal-maker, Plaut. Aul. 3, 5, 40 (514); Inscr. Orell. 4085.
soleārius, iī, m. (solea), der Schnürsohlen-, Sandalenverfertiger, Plaut. aul. 514. Corp. inscr. Lat. 12, 4510: faber soliarius baxiarius, Corp. inscr. Lat. 6, 9404.
item ob hoc sandalie apostolorum et episcoporum inferius ~ia habent superius operturas
sŏlĕārĭus, (16) ĭī, m. (solea), fabricant de sandales : Pl. Aul. 514.