About
Menu

subterfugio

subterfugio, to escape, evade, avoid, shun

subter-fŭgĭo, fūgi, 3, v. n. and a.
  • I Neutr., to flee secretly or by stealth, to get off (so very rare): subterfugisse sic mihi hodie Chrysalum, Plaut. Bacch. 4, 6, 2 (771); Dig. 42, 6, 20.—
  • II Act., to escape, evade, avoid, shun (class.; a favorite word of Cic.): mare, Plaut. Merc. 1, 2, 83 (193): vim criminum, Cic. Verr. 1, 3, 8: imprudentiam, id. ib. 1, 4, 13: militiam, id. Off. 3, 26, 97: poenam aut calamitatem, id. Caecin. 34, 100: periculum, id. Fam. 15, 1, 4: omnia quasi fata, id. Lael. 10, 35: tempestatem Punici belli, Liv. 31, 10: jus fisci, Suet. Vesp. 23.—With inf.: dicere, Quint. Decl. 6, 12.

Saved

Recent