superduco
sŭper-dūco, xi, ctum, 3, v. a. (post-class.),
- to lead or draw over: pampinum, Sid. Ep. 5, 17 med.: novercam tot liberis, to bring or put over, Capitol. M. Aur. fin.: novercam filio, Quint. Decl. 38.—
- II To add, subjoin, Tert. Anim. 36; id. Cor. Mil. 11.
super-dūco, dūxī, ductum, ere, I) darüberführen, -ziehen, Sidon. epist. 5, 17, 4. Plin. Val. 3, 22: unguem superd., den Nagel (über den Marmor) hinziehen, mit dem Nagel darüber hinstreichen (um die Glatte des M. zu prüfen), Porph. Hor. sat. 1, 5, 32. – II) über den Hals führen, novercam liberis, Capit. Anton. phil. 29, 10: novercam filio, Ps. Quint. decl. 38: novercam adulescenti, Donat. Ter. eun. prol. 9: uxorem filiabus suis, Sulp. Sev. chron. 1, 9, 4: quod spreto priore coniugio Clytemnestram superduxerit, Dict. 6, 3. – III) über die zukommende Zahl nehmen, Cod. Theod. 8, 5, 53. – IV) hinzufügen, Tert. de anim. 36; de cor. mil. 11.
See: superducere
sŭperdūcō, dūxī, ductum, ĕre, tr. ¶ 1 étendre par-dessus : Sid. Ep. 5, 17 ¶ 2 amener en sus, donner [une belle-mère à ses enfants] en contractant un second mariage : Ps. Quint. Decl. min. 381 pr. 1 ; Don. Eun. 9 ¶ 3 ajouter : Tert. Anim. 36 ¶ 4 dépasser (un nombre) : Cod. Th. 8, 5, 53.