synochus

synochus [LL < σύνοχος] 1 (of fever) continuous. febris ex eo nascens dicitur ~us, id est coherens ‥ continue manens Gilb. I 8v. 2; in quibuscunque lapidibus inveneris taurum, virginem, et capricornum, hii lapides frigidi sunt et ‥ perpetuo reddunt se ferentes liberos a ~a febre Sculp. Lap. 450. 2 (as sb.) form of fever; b (~us and ~a dist. acc. symptoms). quare in sinoca precipimus mulieribus minui de sinistri brachio Quaest. Salern. B 244; ~a inflativa, que est ex sanguine non putrefacto Gilb. I 3v. 1; nominatur ~us a ‘syn-’, quod est ‘con-’, et ‘ochus’, quod est labor, quasi cum labore continuo Ib. I 30v. 2; Ib. I 56v. 2 (v. synochides); species ~i sunt tres, similiter ~e: una est homotena ‥ secunda est augmastica ‥ tertia est peraugmastica Gad. 18v. 1.  b ~us ‥ et ~a multum inter se videntur distare. ~us ‥ nascitur ex sanguine putrefacto intra vasa: unde est febris continua. ~a autem fit ex sanguine superabundante et calefaciente Gilb. I 28v. 1; febris sanguinis est duplex: ~us et ~a. ~us est de sanguine putrido, sed ~a de multitudine sanguinis sine putrefactione, unde versus: ‘sinocha de multo sed sinochus de putrefacto’ Gad. 18. 2; synoca de multo ‥ sanguine, sed ~us ex putrefacto ‥ sanguine et sunt febres acute ex sanguine nimis superhabundante Alph. 132.