tantulus

tantŭlus, a, um, adj. dim. [tantus],

• so little, so small; in neutr. subst., so little, such a trifle, ever so little (class.; a favorite word with Cic.): non tantulum Usquam intermittit tempus, quin eum nominet, Plaut. Bacch. 2, 2, 31 (209): omitto vim, quae ex fici tantulo grano ... tantos truncos ramosque procreet, Cic. Sen. 15, 52: homines tantulae staturae, Caes. B. G. 2, 30 fin.: tantularum rerum occupationes, id. ib. 4, 22: tantulo spatio interjecto, id. ib. 7, 19: tantula causa, Cic. Att. 4, 8, b, 3: epistula, id. ib. 1, 14, 1: dolorem tantulum malum esse, ut, etc., id. Tusc. 2, 27, 66: dos, Ap. Apol. p. 332, 10: cibus, Cels. 2, 8.—Subst.: tantŭlum, i, n., so little, such a trifle: quod si interesse quippiam tantulum modo potuerit, amicitiae nomen occiderit, Cic. Leg. 1, 12, 34; cf.: non modo tantum, sed ne tantulum quidem praeterieris, id. Att. 15, 27, 3: si ex eo negotio tantulum in rem suam convertisset, id. Rosc. Am. 39, 114: tantulum de arte concedere, id. ib. 40, 118: quorum oratione iste ne tantulum quidem commotus est, id. Verr. 2, 2, 50, § 124: deinde, cur tantulo venierint, for such a trifle, id. Rosc. Am. 45, 130: qui tantuli eget, quantum est opus, Hor. S. 1, 1, 59.—With gen.: tantulum morae, Cic. Verr. 2, 2, 38, § 93.

tantulus, a, um (Demin. v. tantus), so klein, so gering, causa, Cic.: granum, Cic. – subst., tantulum, ī, n., eine solche Wenigkeit, ein so Weniges, Cic.: tantulo venierint, um so ein Weniges, Cic.: mit Genet.: tantulum morae, Cic. – dah. auch = nur soviel (es gleichs. an den Fingern zeigend), si ex eo negotio tantulum in rem suam convertisset, Cic.: videtur discipulus magistro tantulum de arte concedere, Cic.

tantulus [CL], so small, or f. l. formae igitur diminutivorum quot sunt? ‥ -ulus ‥ ut agniculus, ~us, capreolus Alcuin Gram. 861C.

tantŭlus, (12) a, um, aussi petit : Cic. CM 52 ; Cæs. G. 2, 30, 4 ; 4, 22, 2 ; 7, 19, 4 || tantulus, ut Cic. Tusc. 2, 66, tellement petit (faible) que.

tantulus , a, um. adj.
如是小者。

Suggest a Translation
See an image

tantulus adj. dim.

• tantus, so little, so small: fici granum: tantularum rerum occupationes, Cs.: causa.—As substn., so little, such a trifle: deinde, cur tantulo venierint, for such a trifle: qui tantuli eget, quantost opus, H.: tantulum morae.