taurobolior
taurŏbŏlĭor, ātus, v. dep. n. [taurobolium].
- I Lit., to make a sacrifice of a bull (taurobolium; late Lat.): matris deum sacra accepit et tauroboliatus est, Lampr. Heliog. 7; Inscr. Orell. 2351.—
- II Transf.: TAVROBOLIATA PETRA, set up to commemorate a taurobolium, Inscr. Orell. 2326.
taurobolior, ātus sum, ārī, ein Stieropfer (taurobolium) zu Ehren der Cybele verrichten, Lampr. Heliog. 7, 1. Corp. inscr. Lat. 6, 1675. – übtr., passiv, ara tauroboliata, für ein taurobolium (Stieropfer) errichtet, Corp. inscr. Lat. 14, 39.
taurŏbŏlĭor, ārī (taurobolium), recevoir le taurobole : Lampr. Hel. 7, 1.