taxus
taxus, a yew, yew-tree
taxus, i, f., a yew, yew-tree.
- I Lit., Plin. 16, 10, 20, § 50; Caes. B. G. 6, 31; Verg. E. 9, 30; id. G. 2, 113 al. — Considered, on account of its poisonous berries, as a tree of the infernal regions, Ov. M. 4, 432; Sil. 13, 596; Luc. 3, 419; 6, 645 al.—
- II Poet., transf., a javelin, made of the wood of the yew-tree, Sil. 13, 210.
taxus, ī, f., I) der Taxusbaum, Eibenbaum, Caes. u.a. – II) meton., der Wurfspieß aus Taxus, Sil. 13, 210.
populus et taxus
~us ‥ pro quadam arbore que venenata esse dicitur
hec ~us, i.hif
venenosas et amaras ‥ ~os
~os arboresque varias quas ‥ circa cemeterium olim plantaverant
faciunt balistas et arcus de acere, viburno, et ~o [comment. gl.: hec ~us, ]yf
quinque arcus de ~o non cordati
hec ~us,hawtre [l. ],hewtre newtre ‥ a hewtre
an ev stok , ~um
ccc baculos de ~o Yspanica
cum uno arcu tento de ~u Hibern' facto
unum arcum ‥ de ~u de Ispania facto [sic ]
taxus, (13) ī, f. , if [arbre, déjà connu pour être vénéneux] : Cæs. G. 6, 31, 5 ; Virg. B. 9, 30 ; Plin. 16, 50 || pique, lance [en bois dʼif] : Sil. 13, 210.
Quoddam animal est, Johanni de Janua ; Gall.
Dahs.
Hontheimpag. 169. col. 2 :
Concedentes .... ut ipsiVide Taxatio in Taxare 1.(archiepiscopi) cum eorum comitiva gaudeant et fruantur illo eodem Taxu seu æstimatione circa victualia comparanda, quo, ratione Romani regni velimperii, nos utimur et gaudemus.
taxus ī, f
- a yew, yew-tree: taxo se examinavit, i. e. poisoned himself with yew-berries, Cs., V., O.