About Report a problem

Menu

tetrachordus

tetrachordus [LL < τετράχορδος] 1 (as sb. n.) four-stringed instrument. illud quattuor chordarum instrumentum ~um dicebatur, inventum a Mercurio ut aiunt Odington 78. 2 interval between first and last of a series of four adjacent notes, perfect fourth. 13‥ de legitimis ordinibus pentachordorum et ~orum MS Bodleian Bodl. 842 f. 1, in ~o diatonice distinccionis, tonus in cromatice semitonium minus et in enarmonice diesis ponitur Ib. f. 40v (v. pentachordus).

Saved

Recent