thema
thĕma, ătis, n., = θέμα.
- A subject or topic treated of, a theme (post-Aug.): Scholastici exempla cum dixerunt, volunt et illa ad aliquod controversiae thema redigere, Sen. Contr. 3, 20 fin.; so id. ib. 3, 28 med.; Quint. 4, 2, 28; 4, 2, 91; 7, 2, 54; 9, 2, 85 al.—
- II The position of the celestial signs at one’s birth, a nativity, horoscope, Suet. Aug. 94 fin.
thema, atis, n. (θέμα), I) das Thema, der Satz, der abgehandelt wird, Sen. rhet. u.a. – II) das Zeichen, Sternbild, unter dem einer geboren ist, die Nativität, Suet. Aug. 94, 12.
metarunt etenim ter seni themata cicli / in sese refluos juncto monade recursus
Anglia tunc ‥ corruit ‥ unde flebile tema de sua ruina piis historiographis ad dictandum tribuit
tractetque [mens ] diu de thēmate secum
virgines de quibus in ~ate proposito mentio facta est merito per quinarium numerantur
prudens predicator numquam proponet ~a suum nisi sumptum ex Sacra Scriptura
predicavit de hoc ~ate: ‘attendite ad petram ‥’
ad quod thema debeam nimis protelare(
preclara laudis themata / vivus prolibavit
fideliter consummavi ut veraciter dicere valeam verba ~atis preassumpti
nec doctoratum vendicat, / nisi quum judex applicat, / et prebet normam thematis
his ~ata per examinatores tradentur(
agemus penitenciam instar Cristi, qui sumpsit illud pro ~ate
thĕma, (16) ătis, n. (θέμα), ¶ 1 thème, proposition, sujet, thèse : Sen. Rhet. Contr. 3, 20 ; Quint. 4, 2, 28, etc. ¶ 2 thème de nativité, horoscope : Suet. Aug. 94.
- 1. thema, onderwerp; casus;
- 2. stand v.d. sterren ttv. de geboorte v.e. mens, horoscoop.
Vittarum extremitas dependens diversorum colorum. Themæ, infulæ, ligaturæ, vittæ sacræ.Sed legendum
theniæ, vel
tæniæ.
Thesme, in Statutis Lossensibus art. 23. et 25.