theriacus
thērĭăcus, a, um, adj., = θηριακός, good against the poison of animals, esp. against the bite of serpents.
- I Adj.: pastilli, Plin. 29, 4, 21, § 70: vitis, Pall. Febr. 28, 1.—
- II Subst.: thērĭăca, ae, or -ē, ēs, f., an antidote against the bite of serpents, or against poison in gen., Plin. 20, 24, 100, § 264; 29, 1, 8, § 24; Scrib. Comp. 163; Tert. Anim. 24; Hier. adv. Jovin. 2, 6.
thēriacus, a, um (θηριακός), gegen das Gift der Tiere-, bes. gegen den Schlangenbiß dienlich, Plin. u. Pallad. – subst., a) thēriaca, ae, f. u. thēriacē, ēs, f., das Gegenmittel gegen den Schlangenbiß, Scrib., Plin. u.a. – b) thēriaca, ōn, n. pl., Gegenmittel gegen den Biß giftiger Tiere, bes. gegen den Schlangenbiß (als Titel einer Schrift), Macer bei Charis. 81, 18.
therion Graeca, Latine fera, unde ~a quia feraliter occidit
tam potenter ferreum solvit vinculum exulis sine adminiculo tiriacis medicinae, quae laetiferum virus solet auferre
tiriaca [gl.: tyriaca est antidotum serpentium quo venena pelluntur ut pestis peste solvatur ] vel antidota quae letiferum virus auferre solent
thiriacae, medicinae ignitae
tales animarum medici ‥ venefici vocantur qui pro ~a toxicum propinare probantur
tyriacam salutiferam ad hec venena per Dei gratiam apposuimus
detur musa vel meli' tyriaca cum decoctione ‥
humilitas logice scripture est tyriaca ad destruendum contenciones tales sophisticas
apposuerunt tiriacam, sicque venenum fugaverunt
tyriaca et metridatum administrantur ad omnes egritudines nervorum frigidas
in tirieca emp' pro diversis nec' et staur' habend' in manerio(
regi ~um in vino vocatovernage dederunt
lepra manifesta percussus erat; et camerarii sui ‥ sibi triacum in vino vocatovernys dederunt
[allium domesticum ] habet virtutem ‥ expellendi venenum ‥ unde ‥ vocatur ab antiquis autoribus ~e rusticorum
toriaca, i. tiriaca, vel rusticorum allium
allium domesticum, tyriaca rusticorum idem
thērĭăcus, a, um (θηριακός), qui a des propriétés spécifiques contre les morsures venimeuses : Plin. 29, 70 ; Pall. 3, 28, 1.