thermanticus

thermantĭcus, a, um, adj., = θερμαντικός,

• that serves for warming, warming: virtus, App. Herb. 120: unctiones, Pelag. Vet. 16 med.

thermanticus, a, um (θερμαντικός), zum Erwärmen dienlich, erwärmend, Gargil. Mart. medic. ex pomis § 7. Ps. Apul. herb. 120: unctiones, Pelagon. veterin. 16 (246 Ihm).

thermanticus [LL < θερμαντικός], capable of heating, that heats. sinap[h]e ‥ cujus naturam medici volunt esse termanticam et leptiuticam Alph. 172; [sulphur] nascitur in moloida et lippata; virtus ei termantica et diaforetica et recorporativa et extenuatoria Ib. 180.

thermantĭcus, a, um (θερμαντικός), échauffant : Ps. Apul. Herb. 120.