theurgicus
thĕurgĭcus, a, um, adj., = θεουργικός,
- spirit-summoning, magic, theurgic: ars, Aug. Civ. Dei, 10, 10: consecratio, id. ib. 10, 9.
theūrgicus, a, um (θεουργικός), zur Geisterbannung gehörig, theurgisch, Augustin. de civ. dei 10, 9 u. 10.
thĕurgĭcus, a, um, de théurgie : Aug. Civ. 10, 9 et 10.