thius
thīus (tīus), ĭī, m. (θεῖος), oncle : Isid. Orig. 9, 6, 15.
Tius Græcum nomen est. Patruus, frater fratris est. Thii, id est, patrui vel avunculi,ut exponit
CoquilleCent. de Nivern. pag. 418. Occurrit hæc vox pluries in Nov. 118. cap. 3.
Thius Regis Persarum, Princeps et Dux exercitus.Chronicon Comitum Capuæ § 3 :
Projectus est de eadem civitate a Pandone Thio suo.Pactum Gregorii Ducis Neapolitani ann. 911 :
Joannes Consul et Dux, Gregorius Thius ejus.Charta Hispan. æræ 819. apud Sandovallium in Sylone Rege :
Et sic postea conjunctus pariter cum idem prædicto tuo Tio dominoIta in alia apud Colmenarezium in Historia Segoviensi cap. 13. § 13. Hist. Miscella :Fromistano Abbate fundasti in isto loco jam dicto Oveta Basilicam S. Vincentii Levitæ, etc.
Ubi erat Isbaali Thius Madi.Theophanes,
Volo autem, ut domnæ Paterichiæ meæ, etc.Spelmannus emendat
Patheriæ Thiæ meæ, quomodo Codd. bonæ notæ præferre monet vir doctus nuperus operum S. Gregorii editor, quosdam etiam
amitæ, pro
thiæ. Charta Rudesindi Dumiensis Episcopi æræ 930. apud
Yepez:
Et villa ipsa monasterio integra in Faro ex dato Tiæ meæ dominæ Gunterodis, etc.Alia æræ 1111. apud eumdem tom. 6. pag. 450 :
Et de ipsa villa, quæ dedit mihi illa Tia mea, etc.Vide Chronicon Petri Reg. Aragon. edit. a Carbonello lib. 1. cap. 2. et Anton. Brandaonem tom. 3. Monarch. Lusitanæ fol. 90.