threnus
thrēnus, i, m., = θρῆνος,
- a song of mourning, a lamentation, dirge, elegy (syn. planctus), Aus. Prof. 5, 3; 7, 3; 14, 5.
thrēnus, ī, m. (θρηνος), das Klagelied, der Trauergesang, Auson. prof. 6 (5), 3 u.a.
hos igitur threnus, quos mundi fata facessunt / ‥ / Eustochium lacrimis virgo non sensit amaris
trenos,sarlic sang . ‥ ~um,wanung
lugubres ~os
nec ipsa doloris immensitas ad singula ~os aptare indulget
trenis hujusmodi producimus [dies ] dolorosos et noctes insomnes
tunc Stix erit sine trenis, / sine planctu, sine penis
scripsit ‥ illas ~as que in multis locis habentur
tales igitur eo prosequente trenorum modulos
in trenos totus ire poteritis et lacrimarum fontem oculis vestris ‥ negare nulla quidem ratione poteritis
totus in trenos ire poteritis
nonne qui hec ‥ perpetravit totus in trenos ‥ ire valebit?
nec psalmis primo Daviticis allecti nec ~is postea correpti voluerint annuere propheticis
quod in ~is suis ‥ alter luxit propheta
quod omnes theologi intelligunt esse librum ~orum
o dolor, lamentabilior gemitu Geremie prophete. hic destruccionem veteris Jerusalem planxit in ~is
meroris plenam subit illic Scocia penam; / Edwardi strenam sibi sentit adhuc fore threnam
in mortis ‥ ~a [MS: trena ] in palacio suo seorsum decumbens
a sarynes , tristicia, anxietas, trena
thrēnus, ī, m. (θρῆνος), thrène, chant funèbre, complainte : Aus. Prof. 5, 3 ; 7, 3.