tiliaceus
tĭlĭācĕus, a, um, adj. [tilia],
- of linden-wood, linden-: tabulae, Capitol. Anton. P. 13; cf. tiliagineus.
tĭlĭācĕus ou tĭlĭācĭus, a, um, Capit. Anton. 13, tĭlĭāgĭnĕus, a, um, Col. Rust. 12, 47, 5, et tĭlĭāris, e, C. Aur. Chron. 5, 1, 20, de tilleul.