tredecim
tredecim, thirteen
trĕdĕcim (tresd-, Front. Aquaed. 33), num. adj. [tres-decem],
- thirteen: tredecim captis navibus, Liv. 36, 45, 3: centum tredecim senatores, Tac. H. 5, 19 fin.: equus emptus talentis tredecim, Gell. 5, 2, 2 (for which we have decem et tres, Cic. Rosc. Am. 7, 20: decem tres, Liv. 37, 30, 8: decem tria milia, id. 29, 2, 17; v. decem).
tredecim (tres u. decem), dreizehn, Liv. u.a. – vulg. tredecem, Corp. inscr. Lat. 14, 1009. – Dafür tres et decem, Cic. Sex. Rosc. 99. Arnob. 4, 25: decem et tres, Cic. Sex. Rosc. 20. Curt. 6, 4 (10), 6: decem tres, Liv. 37, 30, 8: decem tria, Liv. 26, 29, 3 u.ö.: decem tresque, Manil. 4, 452.
quidem non defuere qui ambos non amplius ~im annis praeesse dicerent
concilium non permisit celebrari in regno suo ex quo rex factus per jam ~im annos
de tam remotis partibus infra dies ~im venire Jerosolimam
cognovi tresdecim Flandrenses violenter extractos fuisse de ecclesia Fratrum Augustiniensium
pensione tresdecem marcarum
pro trisdecim ulnis dele chamlett brunio
per vendicionem tridecim bollarum brasii
trĕdĕcim, (12) ind. (tres, decem), treize : Liv. 36, 45, 3, etc.
tredecim
num.
- tres+decem, thirteen: tredecim captis navibus, L.