tremebundus
tremebundus, trembling, quivering, shaking
Frieze-Dennison Vergil
tremebundus , a, um: adj. (tremō), quivering, 10.522.
Could not find tremibundi in Logeion dictionaries.
tremibundi Adjective: masculine genitive singular, Adjective: masculine vocative plural, Adjective: masculine nominative plural, Adjective: neuter genitive singular of tremebundus
trĕmĕbundus (trĕmĭb-), a, um, adj. [tremo],
- trembling, quivering, shaking (mostly poet.): (Iphigenia) tremibunda ad aras Deducta est, Lucr. 1, 95: tremebunda manu tangere, Cic. Dom. 52, 134; cf.: Caius a primā tremebundus luce, trembling with fear, Mart. 9, 93, 5: membra, Ov. M. 4, 133: leo, Claud. ap. Eutr. 2, 440: tremebundā voce, Auct. Her 3, 14, 25.—Comp.: (cucumis) effetae tremebundior ubere porcae, i.e. more flabby, softer, Col. poët. 10, 396. —
- II Transf.: cornus (i.e. hasta), Sil. 10, 119: tela, id. 5, 628: oratio, Nazar. Pan. Const. 2.
tremebundus (tremibundus), a, um (tremo), zitterig, manus, Cic.: membra, Ov.: vox, Cornif. rhet.: oratio, Nazar. pan.: pulli, Gell.: effetae tremebundior (cucumis) ubere porcae, schlotteriger, weicher, Colum. poët. 10, 396.
titubant templi tremibundis marmora crustis
tremuit tellus magno tremibunda fragore
nec venenata draconum detrimenta tremibundus [gl.: territus, pavidus ] extimuit nec horrida mortis discrimina pallidus expavit
visu pavidus et ~us
sciat se ‥ ante tribunal judicis titubantem ~umque rationem redditurum
lupum precedentem ‥ presbyter sequitur ~us
aequora ~o gurgite verrunt
ita in suspiriis et gemitibus, tot gentibus et nationibus ~us, ipse timens et tremens martyris adiit sepulturam
redientes ad hujusmodi ~a judicia
trĕmĕbundus (13) (trĕmĭbundus), a, um, qui tremble : Cic. Domo 134 ; Lucr. 2, 95 ; Ov. M. 4, 133 ; tremebundior Col. Rust. 10, 396.
tremebundus (tremib-)
adj.
- tremo, trembling, quivering, shaking: manus: Membra, O.