triceps
triceps, with three heads, triple-headed
trīceps, cĭpĭtis, adj. [tres-caput; cf. Cic. Or. 48, 159].
- Lit., having three heads, triple-headed: Cerberus, Cic. Tusc. 1, 5, 10: Hecate (because she was also at the same time Luna and Diana), Ov. M. 7, 194.—*
- II Transf., threefold: historia, Varr. L. L. 5, § 148 Müll.
triceps, cipitis (tres u. caput; vgl. Cic. or. 159 u. Augustin. regul. 502, 40 K.), I) dreiköpfig, Cerberus, Cic. Tusc. 1, 10 u. Augustin. de civ. dei 18, 13: Hecate, Ov. met. 7, 194: Geryones, Fronto ad M. Caes. 4, 3. p. 65, 14 N. – II) übtr., dreifältig, dreierlei, historia, Varro LL. 5, 148.
Fulgentius ‥ per Cerberum eloquentiam figurat ‥. ~eps ‥ est quia habet tres principales disciplinas grammaticam, dialecticam, rethoricam
si ~ipitem canem tibi insidiari ‥ contigerit, eum ‥ studeas demulcere aut Herculea domare clava
Cerberum ~ipitem, quem Plutonis subjiciunt pedibus
ad inferos descendit et Cerberum ~ipitem ‥ abstraxit
[ecclesiam ] ‥ ~ipitem ‥ faciunt
trĭceps, (16) cĭpĭtis (tres, caput), qui a trois têtes : Cic. Tusc. 1, 10 || [fig.] triple : Varro L. 5, 148.
trīceps cipitis, adj.
- tres+caput, with three heads, triple-headed: Cerberus.—Poet.: Hecate, of three forms(as also Luna and Diana), O.