trichordis
trĭchordis, e, adj., = τρίχορδος,
- three-stringed: citharae, Sid. Ep. 5, 5 med.; Cassiod. Anim. 5.
trichordis, e (τρίχορδος), dreisaitig, Sidon. epist. 5, 5, 3. Cassiod. de anim. 5.
trĭchordis, e (tres, chorda), qui a trois cordes : Sid. Ep. 5, 7 ; Cassiod. Anima 5.