turricula
turrĭcŭla . ae, f. dim. [turris].
- A little tower, a turret, Vitr. 10, 19 med.—
- II = pyrgus, a kind of dice-box, shaped like a tower, Mart. 14, 16 in lemm.
turricula, ae, f. (Demin. v. turris; vgl. Consent. 355, 12 K.), I) das Türmchen, als Belagerungsmaschine, Vitr. 10, 13, 6: als Taubenhaus, Pallad. 1, 24, 1. – II) übtr. = pyrgus (w.s.), Mart. 14, 16 lemm.
ad locum ubi dominus noster ‥ in caelum ascendit. idem locus est ~o circundatus
in facienda ~a et domo super eam
in iij ~is de novo faciendis, planchandis ‥ et aliis ij ~is cooperiendis et reparandis
pro ij fenestris in turicula domini regis viij s.
insuper murales ascendebant basilice testudines ‥ ut per altas ~orum fenestras ‥ liberius personarum habitus respicerent
exceptis dumtaxat Edinburgh, Roxburgh etc. ‥ cum ‥ minutis ~is modice resistencie
aliquantulis turrulis in eorum circuitu
turres et ~as, villas diversas et oppida ‥ devastari jussit comes
ornamenta alienata: ‥ tria feretra cum auro et argento. unam ~am magni ponderis, et unum parvum feretrum cum argento
werwande , ~a, -e
turrĭcŭla, æ, f. (turris), ¶ 1 petite tour, tourelle : Vitr. Arch. 10, 13, 6 || pigeonnier : Pall. 1, 24, 1 ¶ 2 c. pyrgus : Mart. 14, 16 (in lemmate).
- 1. torentje;
- 2. (Mart.) torenvormige dobbelbeker.