urvo
urvo (urbo), āre, v. n. [urvum],
- to plough round, mark out with a plough: urvat, Ennius in Andromedā significat circumdat, ab eo sulco, qui fit in urbe condendā urvo aratri ... Ait autem: Circum sese urvat ad pedes, etc., Fest. p. 375 Müll. N. cr. (Trag. v. 141 Vahl.); cf.: urvare est aratro definire, Dig. 50, 16, 239, § 6.
urvo (urbo), āre (urvum), umpflügen, den Pflug herumziehen, bes. bei der Gründung einer Stadt, um ihren Umfang damit zu bestimmen (vgl. Fest. 375 [a], 29), Enn. fr. scen. 117. Pompon. dig. 50, 16, 239. § 6.
urvō (urbō), āre, intr., tracer un sillon (en part. le sillon dʼenceinte dʼune ville) : Pompon. Sext. Dig. 50, 16, 239, 6 ; Enn. Scen. 117 ; Fest. 375.