ve
ve, enclit., or, or if you will, or as you please
in two or three hours
-ve: (conj. enclit.), usually appended to the first word in the clause or phrase, or freq.; ve — ve, either — or, both — and, 10.150.
vĕ [perh. from same root with vel, volo; but cf. Sanscr. va, or],
- or; leaving the choice free between two things or among several (always enclitic): quid tu es tristis? quidve es alacris? Ter. Eun. 304: telum tormentumve, Caes. B. C. 3, 51; 3, 56: lubidines iracundiaeve, Cic. Rep. 1, 38, 60: albus aterve fueris, ignorans, id. Phil. 2, 16, 41: si id facis facturave es, Ter. Hec. 739: ne quid plus minusve faxit, id. Phorm. 554: ne quid plus minusve, quam sit necesse, dicat, Cic.Cic. Fl. 5, 12: duabus tribusve horis, id. Phil. 14, 6, 16: Appius ad me ex itinere bis terve litteras miserat, id. Att. 6, 1, 2: amici regis duo tresve perdivites sunt, id. ib. 6, 1, 3: cum eam (quercum) tempestas vetustasve consumpserit, id. Leg. 1, 1, 2: alter ambove, etc., id. ib. 5, 19, 53; v. alter: aliquis unus pluresve, id. Rep. 1, 32, 48: ne cui meae Longinquitas aetatis obstet mortemve exspectet meam, Ter. Hec. 596: eho, Mysis, puer hic unde est? quisve huc attulit? id. And. 748: si quando aut regi justo vim populus attulit regnove eum spoliavit, aut, etc., Cic. Rep. 1, 42, 65: decretumque, ut consules sortirentur conpararentve inter se, uter, etc., Liv. 24, 10, 2: quae civitates habent legibus sanctum, si quis quid de re publica a finitimis rumore ac famā acceperit, uti ad magistratum deferat, neve cum quo alio communicet, or (sc. it is ordered by law) that he shall not, etc., Caes. B. G. 6, 20.—
- 2 Esp. in neg. sentences, or questions implying a negat., = -que: nullum (membrum rei publicae) reperies perfecti, quod non fractum debilitatumve sit, Cic. Fam. 5, 13, 3; num leges nostras moresve novit? id. Phil. 5, 5, 13.—
- B Repeated or with correl. part.
- 1 Ve ... ve, either ... or (poet.): corpora vertuntur: nec quod fuimusve sumusve, Cras erimus, Ov. M. 15, 215: nullaque laudetur plusve minusve mihi, id. F. 5, 110; id. M. 11, 493: illa tamen se Non habitu mutatve loco, peccatve superne, Hor. S. 2, 7, 64.—
- 2 Ve ... aut, either ... or (very rare): regnave prima Remi aut animos Carthaginis altae, Prop. 2, 1, 23.
vē- (sometimes vae-) [perh. = Sanscr. vi-in-, vi-dha-va; Lat. vidua; but cf. Curt. Gr. Etym. p. 3809, 135]; an inseparable particle denoting origin,
- out, which serves either to negative the positive idea lying in the simple word, or to strengthen a simple notion: vegrandis, small; vecors, senseless; vepallidus, very pale; ve-stigo, to search out; Vejovis, an anti-Jove; cf. Gell. 5, 12, 9 sqq.
1. ve, enklitische Partikel (vgl. altind. vā, griech. ἠέ aus ἠϝέ), oder, wenn die Wahl zwischen mehreren Dingen freigelassen wird, oder auch, oder wohl (etwa) auch, duabus tribusve horis, Cic.: zweimal, Cic. Phil. 5, 10. – poet. doppelt, statt vel... vel, zB. quod fuimusve sumusve, Ov. met. 15, 215: plusve minusve, mehr oder weniger, Ov. fast. 5, 110: ve... aut, Prop. 2, 1, 23; vgl. neve.
2. vē (vae), eine untrennbare Partikel, bezeichnet ein fehlerhaftes Zuviel od. Zuwenig des im Simplex enthaltenen Begriffs, zB. vecors, vegrandis, vesanus; vgl. Gell. 5, 12, 9.
1 -vĕ, (7) [part. enclitique] ou : albus aterve Cic. Phil. 2, 41, blanc ou noir ; plus minusve Cic. Fl. 12, plus ou moins || neve || et ne, v. neve || [poét.] répété au lieu de vel... vel : quod fuimusve sumusve Ov. M. 15, 215, ou ce que nous avons été ou ce que nous sommes.
2 vē (væ), particule préfixe, de sens augmentatif ou privatif, dʼaprès Gell. 5, 12, 9 et 16, 5, 5 ; v. vecors, vegrandis, vesanus.
ve . conj. postp.
或。或足。Duabus tribusve horis 二時成三時之久。Ne dimittas animum neve te obrui sinas 勿喪胆亦勿灰心。
Suggest a Translation
See an image
或。或足。Duabus tribusve horis 二時成三時之久。Ne dimittas animum neve te obrui sinas 勿喪胆亦勿灰心。
Suggest a Translation
See an image
-ve
- 1 VOL-, conjenclit., or, or if you will, or as you please: quid tu es tristis? quidve es alacris?T.: telum tormentumve, Cs.: albus aterve fuerit, ignoras: Ne quid plus minusve faxit, T.: alter ambove, etc.: si decretumque, ut consules sortirentur conpararentve inter se, uter, etc., L.— With a negat. expressed or implied, and(cf.-que). num leges nostras moresve novit?; see also neve. —Repeated, either . . . or(poet.): nec quod fuimusve sumusve, Cras erimus, O.: Nullaque laudetur plusve minusve mihi, O.: cf. regnave aut animos (canere), Pr.