volaticus
volaticus, fleeting, volatile, fickle
vŏlātĭcus, a, um, adj. [2. volo], flying, winged.
- I Lit.: homines, Plaut. Poen. 2, 27 (475) sq.: Pegasus, Ap. Met. 8, 16, 12.—
- II Transf.
- A Fleeting, flighty, volatile, inconstant, transitory: o Academiam volaticam et sui similem, modo huc, modo illuc! Cic. Att. 13, 25, 3: volaticum esse ac levem, Sen. Ep. 42, 5: Psyche (with fugitiva), Ap. Met. 5, 31, 8; gaudium, Tert. Poen. 11: desideria formae (with temporalia), id. ad Uxor. 1, 4.—
- B Fickle, turning from one to another: suspicari illius furentis et volaticos impetus in se ipsos posse converti, Cic. Har. Resp. 22, 46.—
- C As subst.: vŏlātĭca, ae, f.
- 1 A witch, sorceress, acc. to Fest. s. v. strigem, p. 314 Müll. —
- 2 Witchcraft, sorcery, Tert. Pall. 6.
volāticus, a, um (volo, āre), I) geflügelt, a) fliegend, Plaut. u. Apul. – b) flüchtig, hin und her fliegend, Psyche, Apul. met. 5, 31: arborum volatica folia, Augustin. conf. 7, 6: illius furentes ac volatici impetus, von einem zum anderen stürmende Angriffe, Cic. de har. resp. 46. – II) bildl.: 1) flüchtig, in Gesinnungen u. Meinungen, unbeständig, Academia, Cic.: volaticus ac levis, Sen. – 2) flüchtig, vergänglich, divitiae fluxae, caducae, volaticae, Augustin. serm. 19, 5: huius saeculi volatici transitus, ibid. 24, 5. – 3) zauberisch, nur subst., volātica, ae, f., a) die Zauberin, Fest. 314 (b), 1. – b) die Zauberei, Tert. de pall. 6.
corpora daemoniorum ‥ quando ‥ volabant vel pugnabant, nullam corporis formam nisi horribilem et ~am umbram videre poterat
ille qui ~o fantasmate se derideri putaret
obsessionis die septimo, fortunam scalis erectis temptarunt, in resistentes ~as moliti sagittas
Perseum ‥ regem Asie ‥ ~um dictum quia navi multas regiones transierit
de herbis succi trahantur farine ~e, ossium dactylorum, croci orientalis
videtur magis opinioni quadrare ~e quam veritati historice
plena Spiritu Sancto ‥ et prolis amor suavis et dulcis, amor non ~us sed eternus
bona transitoria et levia et illicita desideria per coturnices, sive volatilia pennata, quia ~a sunt et cito pertranseunt, significari possunt
magis videtur blandiri opinioni ~e quam stabilitati historice convenire
vŏlātĭcus, (15) a, um (volo 1), ¶ 1 qui vole, ailé : Pl. Pœn. 473 || volatica, f. = strix : Fest. 314 ¶ 2 qui va de-ci, de-là, changeant, inconstant : Cic. Att. 13, 25, 3 ; Sen. Ep. 42, 5 || éphémère : Tert. Pæn. 11 ¶ 3 qui concerne le vol des oiseaux : volatica, æ, f. , Tert. Pall. 6, la magie, la sorcellerie.
- 1. (preklass.; Laatl.) vliegend;
- 2. zich naar verschillende kanten bewegend [impetus];
- 3. (metaf.) vluchtig, onbestendig.
Harpyæ, virgines Volaticæ. Gloss. Isidori.
volāticus
adj.
- 2 VOL-, fleeting, volatile, fickle: o Academiam volaticam: impetūs, wanton.