waiviare

waiviare [AN waiver, OF g(u)aiver, waifer, ME weiven, waiven] 1 to abandon (goods or property illegally acquired), (esp.) to give up, forfeit. 1284 injuste ceperunt unum equum suum ‥ et abduxerunt ubi voluerunt ‥ ab hora prima usque ad vesperam quod illum equum wayfaverunt CourtR Ramsey 168; 1341 terra weyvata (Fingreth) MinAc Essex; 1365 dicit quod ipse est dominus manerii et habet ibidem libertatem habendi weyves et streyves. ‥ jumentum ‥ fuit ‥ furatum per quendam latronem et postea ‥ per dictum latronem wayviatum SelCKB VI 150; 1381 furata ‥ relict' ‥ ut catall' vaifiat' CourtR Ottery St. M. m. 17; 1396 presentat j cathenam ferream weiviatam prec' vj s. viij d. que remanet ‥ et postea dictam cathenam dominus dedit elemosinario de Merton' CourtR Tooting Beck 22; 1398 vj galline tanquam catalla weyfata ad manus T. G. devenerunt DL CourtR 3/41 r. 8; 1404 predictus equus non fuit weyfyatum CourtR Banstead; 1451 amerciamentis, catallis weyveatis ac catallis felonum Cl 301 m. 21d.; 1452 de ‥ extrahuris et catallis wayviatis Cart. Boarstall 604; 1467 W. B. custos cignorum ‥ pretendens habere ‥ et extrahuras et veivatos [sc. cignos] ‥ et possessione annua talium cignorum ‥ non signatorum, veivatorum, et extrahurarum MonA II 123b; inquiratur de hiis qui aliquas naves ‥ wayveatis [l. wayveatas] super mare dirivantes [? l. deviantes] invenerint ‥ et non reddunt ‥ admirallo partem suam BBAdm I 241; 1543 tolneta bona et catalla waviata extrahuras Cart. Glam. IV 490; 1557 wayfiata (id est bona furto in vestrum dominium translata) DocCantab II 292. 2 to relinquish, give up, renounce, waive (right, benefit, etc.). feoffatus bene poterit wayviare feodum suum, cum hoc sit ad commodum sui feoffatoris, et ad proprium incommodum suum Bracton f. 23b; 1278 wayviavit omnino in perpetuum geldam et omnes libertates gilde Rec. Leic. I 171; brevia ‥ weviata sunt eo quod stare predictis episcopis procurantibus non poterat. dicentibus quod brevia a tam longinquo tempore currere non debebant Domerh. Glast. 514; 1320 queritur si dominus curiam suam possit wayvare et loquelam ne illam teneat et postea eam rehabere MGL I 66. 3 (leg.) to deprive (woman) of the protection of the law (as punitive measure broadly equivalent to but properly distinct from outlawing of man), ‘waive’. b (transf., in quot. in Wales and Ireland) to outlaw (man). 1203 mater ipsius A. appellavit uxorem ‥ R. et quia fugit sequatur in comitatum donec waivetur Pl. K. or J. III 687; Alicia le N. ‥ rettata fuit de morte illa et fugit et malecreditur et ideo interrogetur et wayvetur PlCrGlouc 88; quod waviata fuit in comitatu Wigornie pro morte Walteri et abjuravit regnum Anglie BNB III 276; femina que utlagari non potest, quia ipse non est sub lege i. e. inlaughe Anglice scilicet in franco plegio sive decenna ‥ wayviari tamen bene potest et pro derelicta haberi cum pro felonia aliqua fugam fecerit Bracton f. 125b; 1279 Cristiana ‥ uxor ‥ Thome ‥ malecreditur de morte predicta, ideo exigatur et vayvetur AssizeR Northumb 314; 1284 si ad quartum comitatum non veniunt ‥ utlagentur et femine wayvientur (Stat. Rhuddlan) Rec. Caern. 120; 1355 secundum legem et consuetudinem regni Anglie utlagati et weyfiate Enf. Stat. Lab. 238; 1483 de vj s. viij d. de Editha H. de fine pro eo quod waivyata fuit Ac. Chamb. Winchester; cum W. et B. [uxor ejus] ‥ positi fuissent in hustengo nostro Londoniensi videlicet ‥ w. ad utlagandum et eadem B. ad waiviandum Reg. Brev. Orig. f. 276v. b 1245 adjudicavit comitatus dictum R. Syward esse wayviatum de comitatu Cart. Glam. I 92; 1264 weyviatus erat pro furto facto Doc. Ir. 147; 1264 catalla waviatorum, sive propter homicidium sive propter furtum statim remanserunt penes archiepiscopos Ib. 149; 1276 Johannes Brekedent pro homicidia [sic] et furto †veniatus [l. veivatus] in curia domini ‥ captus fuit ‥ et ‥ suspensus per judicium curie sue Ib. 164 (cf. ib.: ad †veniatos capiendum).

Menu

Word wheel

waiviare

Saved

Recent