About

Menu

wreccare

wreccare [wreccum+-are], to wreck (ship or its contents). c1120 dirationavit quoddam vini dolium quod fuerat apud Bramcestre werecatum [cf. Chr. Rams. 267: wrecatum] Cart. Rams. I 149; 1474 bona ~ata super mare, et ut wreccum super terram projecta per costeram maris Entries 684ra; 1496 pro bonis et mercandisis wraccatis infra quandam suam navem ~catam super costeram Hibernie L. & P. Ric. III–Hen. VII II 306; 1499 de quadam nave ~ata in mari de D. (Dengemarsh, Kent) CourtR 180/61.

Saved

Recent