zafframen

, Crocus, Italis Zafferano, vel Zaffarano, nostris Saffran. Sanutus lib. 2. part. 2. cap. 6 : Æs, stagnum, seu ramum, Zafframen, coralla, etc. Caput 7. habet Zaffranum, quomodo forte legendum in cap. 6. , Eadem notione. Chron. Parmense ad ann. 1307. apud Murator. tom. 9. col. 867 : Et propter hoc Zafranum quod ducebatur pro festo Nativitatis non inveniebatur ibi nec haberi potuit. Vide Zufferana.