αἶπος
αἶπος, a height, a steep
αἰπος, εος, τό, (αἰπύς)
- height, steep, A. Ag. 285, 309, etc.; πρὸς αἶπος ὁδοιπορῆσαι, ἰέναι to toil up-hill, Hp. Morb. 2.51, 70; πρὸς αἶπος ἔρχεται, metaph. of a difficult task, E. Alc. 500: hence αἶ. (v.l. ἆπος ) ἐκβαλὼν ὁδοῦ, i.e. the weariness of the ascent (expl. by Hsch. as κάματος), Id. Ph. 851 (unless ἐκβαλών = ‘forgettingʼ).
1 altura, elevación, montaña
Ἀθῷον αἶπος Ζηνός
Ἀραχναῖον
Παρνάσιον
Ἀργανθώνιον
Μυρτώσιον
ὁδοιπορῆσαι ... πρὸς αἶπος
marchar cuesta arribaἰέναι
(δαίμων) πρὸς αἶπος ἔρχεται
(el destino) se hace cuesta arriba
2 fig. agotamiento, esfuerzo
αἶπος ἐκβαλὼν ὁδοῦ
descansando del esfuerzo del camino
•Cf.
αἶπος, εος-ους (τὸ) escarpement, d’où hauteur, montagne, Eschl. Ag. 285, 309 ; Thcr. Idyl. 7, 148, etc. ; πρὸς αἶπος ἰέναι, Hpc. 479, 17, etc. ; ou πρὸς αἶπ. ἔρχεται, Eur. Alc. 500, aller au sommet, ou il va gravir l’escarpement, en parl. d’une tâche ardue ; cf. αἰπύς.
αἶπος, τό, Höhe, Berg, Aesch. Ag. 276, 300 ; Theocr. 7.148 ; sp.D. Uebertr., πρὸς αἶπος ἔρχεται, d.i. schwieriges unternimmt er, Eur. Alc. 518.
αἶπος
αἰπύς
- a height, a steep, Aesch.:— πρὸς αἶπος ἔρχεσθαι, metaph. of a difficult task, Eur.