βάρδιστος
βάρδιστος, η, ον,
- poet. for βράδιστος, Sup. of βραδύς, Il. 23.310, Theoc. 15.104, Doroth. (?) ap. Heph.Astr. 3.30: Comp. βαρδύτερος Theoc. 29.30.
βάρδιστος, v. βραδύς.
βάρδιστος, poet. für βράδιστος, superl. von βραδύς, Il. 23.310, 530 ; Theocr. 15.140 ; nach Greg.Cor. dorisch.
βάρδιστος
[metathesis of βράδιστος,
superl. of βραδύς.]
Slowest. Of horses Il. 23.310, 530.
βάρδιστος : see βραδύς.
βάρδιστος
by Epic metath. for βράδιστος, Sup.of βραδύς, Il.